'Aahhhh!', schreeuwend lig ik op het veld. Ik voel gelijk dat het fout zit. Het lijkt wel uren te duren voordat mijn trainer en vader naast mij staan. Terwijl ik mijn schouder vasthoud, word ik overeind geholpen. Ik loop met mijn vader naar de kleedkamer. Bij elke stap voel ik een pijnscheut door mijn schouder gaan. Na lang onderzoek in het ziekenhuis, blijkt dat mijn schouder uit de kom is geweest, maar gelijk is terug geschoten. Voor mij is het seizoen echter voorbij.
Daar zit ik dan, thuis in een mitella. Ik moet deze onder mijn shirt dragen, want de schouder moet zo min mogelijk bewegen. Op tv is niets anders dan enkele kinder- en teleshopprogramma's. Ik besluit om de pc op te starten, om lekker een potje FIFA te doen. Terwijl het spel zich opstart, besef ik dat het onmogelijk is om het te spelen met slechts één hand. Ik ga op zoek naar een 'klikspel', een spel wat ik ook met één hand kan besturen. Al gauw kom ik op Football Manager 2008 uit. Een vakantievriend had het aangeraden, maar ik had er nog nooit naar gekeken. 'Zo'n spel waarbij je de spelers niet eens zelf kon besturen, belachelijk!' dacht ik destijds.
Na het downloaden, ik kende het spel niet goed genoeg om het te kopen, installeerde ik het spel en startte ik mijn eerste game. Ik had al wat gegoogled en had ergens gelezen dat het aanbevolen was om in je eerste game een makkelijk team te kiezen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik werd hoofdcoach van Arsenal!  Arsenal had een erg goed team. Met Fabregas, van Persie en Gallas waren alle ingrediënten aanwezig voor een mooi seizoen. Helaas mislukte ik volledig. Mijn spelers verloren van de kleinste clubs, zelfs CCL1-teams wisten in de beker nog van ons te winnen. Het was dan ook niet vreemd dat ik er snel de brui aan gaf.
Maar ik ben en blijf een doorzetter. Ik vond enkele FM fora, alwaar ik profiteerde van andermans tactieken. Oke, ze werkten niet altijd, maar uiteindelijk lukte het mij om in een nieuwe game met Ajax kampioen te worden. Toen volgde weer een dipje. Grote clubs hadden hun scouts langs gestuurd en zagen al snel het potentieel van mijn spelers. Ik baalde als een stekker, want de aanbiedingen voor mijn spelers vlogen binnen, maar ik weigerde ze te accepteren. Het gevolg kent elke FM-speler: ongelukkige spelers met slechte prestaties. In het tweede seizoen werkte bovendien mijn tactiek ook niet meer, waardoor ik heel veel gelijk speelde. Na zestien wedstrijden volgde een ontslag, ik was weer terug bij af.
Inmiddels was FM 2009 in de winkels gekomen. Ik aarzelde niet en besloot het spel te kopen. Ondanks alle mislukkingen wilde ik het blijven proberen. Ik begon een carrière met ‘mijn club’, FC Groningen. Vastbesloten om het lang vol te houden, besloot ik veel te investeren in de toekomst. Regentalenten werden naar mijn club gehaald. Namen als ‘Mourad’, ‘Cicero’ en ‘Pantsikos’ leveren mij nog altijd mooie herinneringen op. Helaas heb ik nooit de CL weten te winnen, maar ik vulde de prijzenkast aardig op met enkele landstitels. Ook de beker werd een paar keer gewonnen, maar het hoogtepunt was de UEFA Cup in het seizoen 2018/2019.
 En mijn schouder? Deze bleef afgelopen twee jaar stabiel, maar afgelopen dinsdag was het weer raak. Er staan mij wederom enkele weken met een mitella te wachten. Daarnaast zal ik nog een tijd langs moeten blijven gaan bij de fysiotherapeut. Toch kun je stellen dat mijn blessure mij op in ieder geval op één punt geluk heeft gebracht. Ik ben in aanraking gekomen met Football Manager, en met dat in mijn achterhoofd kijk ik ook heel positief mijn revalidatieproces tegemoet!Lezers hebben 2 reacties achtergelaten. 1. Sarbrinkov, ja 2. Leon, haha leuk stukje, beterschap. |