|
Geschreven door Kevin
|
|
donderdag 04 februari 2010 |
 “Formica? Dat is net Kaká!” met deze woorden introduceerde de Argentijn Ortega de op dat moment nog zeventienjarige Mauro Formica aan het grote publiek. “Is het vanwege zijn uiterlijk?” was de toen nog meer dan terechte vraag daarop. “Nee” zei Ortega “Het is omdat hij niet weet wat hij doet, maar wel alles goed doet.” Het zijn mooie woorden die Formica al op jonge leeftijd over zich heen kreeg. Dat de woorden voor hem waren, baarde echter opzien. Zijn oudere broer Lautaro daverde immers op dat moment over de Nederlandse velden met mannen als Messi en Agüero voor het Jeugd WK. Toch had Ortega het bij het rechte eind. Waar Lautaro inmiddels is afgezakt naar de Argentijnse subtop, lijkt Formica op weg naar de top.
Mauro Formica zag op 4 april 1988 het levenslicht in het Argentijnse Rosario. Als kind uit de periferie had hij toch nog de luxe uit verschillende clubs te kunnen kiezen, waarvan Newell’s Old Boys en Rosario Central de belangrijkste zijn. Het moge duidelijk zijn dat het de eerste is geworden. Op dat moment wist niemand het nog, maar het talent voor voetbal zit duidelijk in de familie. Behalve de al genoemde Lautaro is namelijk de oudste zoon van het gezin ook prof geworden. Guillermo bleek echter niet goed genoeg voor de Argentijnse top, en na avontuurtjes in Chili en Peru speelt hij nu in één van de Argentijnse lagere divisies. Wie denkt dat we met de Argentijnse evenknie van de familie Sneijder te maken hebben, heeft het fout. Mauro’s achttienjarige broer Dante speelt namelijk in de jeugd van Newell’s. Met een beetje geluk zouden ze nog eens samen minuten kunnen maken.
Een tijdje leek Mauro’s carrière dezelfde kant op te gaan als die van zijn broers. Hij had wel twee keer gescoord op het Zuid-Amerikaans kampioenschap voor spelers onder de zeventien, maar buiten de wedstrijden die hij daar speelde heeft hij nooit minuten gemaakt voor het nationale team. Bij Newell’s zagen ze echter genoeg in hem om in de Clausura van 2007 al een paar minuten van de wedstrijd aan hem te gunnen. In de thuiswedstrijd tegen Boca Juniors kwam hij in het veld, maar de 1-2 nederlaag kon hij niet meer voorkomen. Pendelend tussen de jeugdselectie en het eerste elftal kwam hij in de rest van het jaar en het jaar daarop in totaal negen keer in het veld, waarvan vier keer als basisspeler.
De grote doorbraak kwam in 2009. In de voorbereiding wist hij de technische staf zodanig te imponeren dat er in het begin van het seizoen een basisplaats voor hem werd ingeruimd. Vervolgens was hij er nog nauwelijks weg te denken. Hij liet het Argentijns publiek zien dat hij alles in huis heeft om zijn team hogerop te brengen, of tenminste een aantal miljoenen op te leveren. Uit zijn dribbels en loopacties bleek creativiteit en inzicht. Zijn steekpasses en doelpunten waren het bewijs van een gave techniek. Vooral het afstandsschot in de klassieker van Rosario was van ongekende schoonheid en werd officieel erkend als één van de mooiste doelpunten van de Clausura. Door een blessure moest Formica vier wedstrijden missen, maar in de overige vijftien startte hij altijd in de basis. In de Apertura van 2009 ging het hem ook voor de wind. Ondanks slechts vier doelpunten en vier assists was hij één van de grote sterren van de competitie. Pas in de allerlaatste speelronde greep Newell’s Old Boys naast het kampioenschap, dat naar Banfield ging. Nu al heeft Formica dus aan prijzen mogen ruiken.
En het karakter van de jonge middenvelder? Hij is een echte latino, Argentijn in hart en nieren. In zijn spel ligt beleving en emotie. Elke tegenslag leidt tot een gezicht dat afschuw, woede of verdriet uitstraalt, maar dat binnen enkele minuten omslaat in vastberadenheid om het zojuist geschiedde kwaad ongedaan te maken. Of zijn karakter echter altijd tot goede uitkomsten leidt is nog maar de vraag. Wordt er op het veld gevochten, dan is hij er als de kippen bij. Dat bewees hij weer eens in augustus 2009 tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen Peñarol. “Ik heb er geen spijt van.” beantwoordde Formica de vragen van enkele journalisten. “Ik weet dat het slecht is, maar het is ook goed.” Daarmee duidt hij zelf perfect op het paradox van zijn actie. Ja, hij was betrokken bij iets dat nauwelijks meer een opstootje genoemd kan worden. Maar hij sprintte die meters naar het gebeuren toe omdat zijn teammaat in nood was. Gebrek aan loyaliteit en teamspirit kunnen hem dus niet verweten worden.
Of Mauro ook echt binnenkort samen op het veld staat met zijn jongere broer is nog maar de vraag. Zijn broertje wordt nog niet gezien als een speler die rijp is voor het eerste en de belangstelling voor Mauro begint toe te nemen. Bondscoach Maradonna nam hem al op in zijn selectie voor het oefenduel tegen Panamá en het Spaanse Mallorca zou al naar een transfersom geïnformeerd hebben. Newell’s heeft aangegeven de speler niet te willen verkopen, maar als er miljoenen uit Europa komen, is dat moeilijk te weerstaan. Het Spaanse Mallorca zou inmiddels al naar hem geïnformeerd hebben. Het lijkt er echter op dat Newell’s in ieder geval in de Clausura 2010 op de kleine middenvelder kan rekenen; hij heeft zelf aangegeven het liefst minimaal tot juni in Rosario te willen blijven.
Naam: Mauro Formica
Bijnaam: El Gato
Nationaliteit: Argentijnse
Positie: AMC
Lengte: 1.70m
Gewicht: 63kg
Huidige club: Newell’s Old Boys
Vorige club(s): -
Geboortedatum: 4 april 1988
Leeftijd: 21
Geboorteplaats: Rosario
Interlands U17: 4 (2)
Formica is ook in Football Manager op zijn 21ste al een groot talent dat alle eigenschappen bezit om een grootse aanvallende middenvelder te worden. Als een echte Argentijn beschikt hij over een uitstekend doorzettingsvermogen. Een doelpunt tegen zorgt bij hem voor extra gas. Dankzij zijn snelheid, lenigheid en techniek, dribbelt hij zo door de ranken van je tegenstander. Combineer dat met zijn flair en je kunt begrijpen dat hij een echte publiekstrekker is. Ook op vrijwel alle andere vlakken die relevant zijn voor een vooruitgeschoven spelmaker of aanvallende middenvelder, scoort Formica in het begin al behoorlijk. Bovendien is hij nog kneedbaar en kun je hem dus precies die kant opsturen die je wil. Zeker als je beschikt over goede trainingsfaciliteiten en een aantal stafleden dat het trainersvak goed begrijpt, komt er een echte ster uit.
Om Formica optimaal te gebruiken kun je het best een systeem met een echte nummer 10 gebruiken. Dat is zijn natuurlijke plek. Mocht dat om welke reden dan ook niet mogelijk zijn, dan kan hij ook centraal op het middenvelder uit de voeten. Ook in dat geval zou hij echter een aanvallende taak moeten krijgen, of als belangrijkste spelmaker ingezet moeten worden. Besef ook dat Formica het best tot zijn recht komt als hij maar zeer weinig verdedigende taken heeft. Tackelen of dekken kan hij sowieso niet. Ten slotte is elk kopduel dat de kleine middenvelder wint een heus wereldwonder, maar daar zul je ongetwijfeld mee kunnen leven.
 Formica in 2009
Formica in 2014
Deze review is geschreven met versie 10.1.0 en zonder Managers United Data Update.
Lezers hebben 4 reacties achtergelaten.  1. FR M.A.G, Mooie speler voor een gemiddelde club. 2. Jacco, Heb hem in mijn spel bij Ajax. Hij kwam mij in de zomer 2010/2011 gratis versterken. Is wel een goede speler, maar ben niet helemaal kapot van hem. Nu in het derde seizoen heb ik Rakitic voor niks aangetrokken en samen met Aissati krijgt hi de voorkeur boven Formica. Maar zo te zien kan hij zich nog aardig verbeteren, dus misschien komt hij nog terug in mijn elftal. 3. VV. Hulsel, Als ik met PSV begin is hij een van de eerste spelers die ik haal, omdat affelay toch altijd wegwil, in seizoen 11/12 was hij mij goed voor maar liefst 31 assists in een seizoen! Ik heb hem er altijd graag bij. 4. V.V. Hulsel, Altijd zo ongeveer de eerste speler die ik haal, was bij mij in seizoen 2011/2012 goed voor maar liefst 31 assists, echt een fantastische aanvallende middenvelder. |
FM 2008 
