 Vandaag is de grote wedstrijd tegen FC Barcelona. De gespannen supporters luisteren naar de stadionspeaker die de elf basisspelers van de thuisploeg opleest: ‘Raul Garcia, Maxi Rodriguez, Sinama-Pongolle, Camacho, Pernia..’ Bij het uitspreken van de naam van ‘Camacho’ heeft het hele stadion echter geen aandacht meer voor de rest van de namen. ‘Wie is die jongen?’ zijn de gedachtes van de supporters van Atletico. ‘Moet hij ons, nota bene tegen Barcelona, aan de overwinning helpen?’ Ruim een uur later gaat de jonge Camacho, na een goede wedstrijd gespeeld te hebben, echter onder luid applaus van het veld. Wie is toch dit jonge talent?
4 mei 1990. In Nederland herdacht men op die dag voor de zoveelste keer de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. In Spanje gebeurde er op dat moment echter iets heel anders. In Zaragoza kwam Ignacio Camacho namelijk ter wereld. Omdat zijn oudere broer helemaal verslaafd was aan voetbal, en zijn vader ook profvoetballer was geweest, groeide de kleine Spanjaard op met de bal. Zijn broer wilde constant voetballen met zijn kleine broertje en Ignacio vond het ook niet vervelend om met een bal te spelen. Zeker niet toen hij door kreeg dat hij het ook nog eens zeer aardig kon. Toen hij vijf jaar oud was, en inmiddels wel een beetje was uitgekeken op het grasveldje achter zijn huis, meldde hij zich aan bij de plaatselijke amateurvereniging. 
Bij die amateurvereniging was het even zoeken naar de positie waarop Camacho het liefst wilde spelen. Hij probeerde het achterin, in de spits en op de flanken. Nergens voelde hij zich echter op zijn gemak. Toen zijn trainer hem een keer als centrale middenvelder opstelde, wist hij dat dat de positie was waar hij voortaan wilde spelen. Een aantal seizoenen deed hij het erg goed bij de amateurclub. Wedstrijd op wedstrijd zorgde hij voor de balans op het middenveld. Terwijl zijn teamgenoten de aanvallende acties maakte, zorgde hij voor de controle. Door de nauwe samenwerking met de profclub Real Zaragoza, werd de destijds elfjarige ’Nacho’ uitgenodigd voor een stage van die club. Het talent viel ook bij de jeugdleiding van Real Zaragoza op, en dus mocht hij in de zomer van 2001 de overstap naar de profclub uit de stad maken.
Vier jaar lang speelde Ignacio, samen met zijn oudere broer Juanjo, in de jeugdopleiding van de club uit Zaragoza. In die vier jaar deed hij heel wat ervaring op, en leerde hij bovendien heel veel. Het niveau lag natuurlijk veel hoger en bovendien werd er bijna iedere dag getraind. De Spaanse middenvelder leerde hier de basis voor zijn latere loopbaan. Op het middenveld speelde hij bijna iedere week de sterren van de hemel. Hij was hiermee verantwoordelijk voor heel wat successen van meerdere jeugdteams. Inmiddels was hij ook opgevallen bij andere Spaanse topclubs. Aangezien Real Zaragoza destijds niet op het allerhoogste niveau uitkwam, leek een transfer naar een andere club onvermijdelijk. Toen er een uitnodiging van Atletico Madrid op de deurmat van de familie Camacho viel, was de keuze dan ook snel gemaakt. Ignacio vertrok naar de hoofdstad.
In 2005 stroomde hij in bij de jeugdopleiding van Atletico. Wederom merkte hij dat het niveau hoger lag. Veel moeite om zich aan te passen, hoefde hij echter niet doen. Hij voelde zich namelijk al snel thuis in Madrid. Dit was ook terug te zien in zijn spel, en daarom mocht de controlerende middenvelder in het seizoen 2006/2007 uitkomen in de Juvenil A, het hoogste jeugdelftal van de club. Na dit seizoen leek ’Nacho’ klaar voor het grote werk en tot zijn verrassing mocht hij in de voorbereiding van het volgende seizoen al meetrainen met de eerste selectie. Zijn wedstrijden moest hij echter nog bij de reserves spelen.
Ondanks dat hij voornamelijk voor Atletico B speelde, mocht hij zijn officiële debuut voor de club uit Madrid maken in de bekerwedstrijd tegen Granada 74 CF. Geen spectaculair debuut, zou je zeggen, maar slechts iets meer dan week later, mocht de Spaanse middenvelder ook zijn debuut in de Primera División maken. Dit was niet zomaar een debuut, maar hij zat bij de eerste elf in de wedstrijd tegen FC Barcelona. Hij moest er als zeventienjarige jongen voor zorgen dat Iniesta en Xavi niet aan voetballen toe kwamen. Een prachtige ervaring natuurlijk. Na 68 minuten werd hij onder luid applaus door zijn trainer van het veld gehaald, en uiteindelijk werd de wedstrijd met een 4-2 overwinning afgesloten. Een dag voor zijn verjaardag, op 3 mei 2008, scoorde hij ook zijn eerste goal voor het eerste elftal van Atletico. In de wedstrijd tegen Recreativo de Huelva zorgde hij voor één van de drie treffers. In de periode daarna kreeg hij het echter lastiger, omdat hij Maniche en Banega voor zich moest dulden. Toen er een nieuwe trainer werd aangesteld, veranderde die situatie echter en kon hij weer rekenen op meer speeltijd.
In 2006 nam Camacho voor het eerst deel aan een groot toernooi. Met Spanje onder de zeventien jaar behaalde hij op het EK in Luxemburg de derde plaats. Een jaar later werd hij benoemd tot aanvoerder van het elftal, en mocht hij naar het Europees Kampioenschap in België waar hij zelfs tot scoren wist te komen. In de nazomer van 2007 vertrok hij wederom met het team voor spelers jonger dan zeventien naar een groot toernooi. Ditmaal was het echter een Wereld Kampioenschap in Zuid-Korea. Spanje behaalde uiteindelijk de finale, maar na strafschoppen verloor het Spaanse team van Nigeria. In de toekomst kunnen we Ignacio echter ongetwijfeld in het nationale team van Spanje bewonderen.
Naam: Ignacio Camacho Barnola
Bijnaam: Nacho
Nationaliteit: Spaanse
Positie: Verdedigende middenvelder
Lengte: 1.77m
Gewicht: 72kg
Huidige club: Atletico Madrid
Vorige club(s): Real Zaragoza
Geboortedatum: 04-05-1990
Leeftijd: 19
Geboorteplaats: Zaragoza
Ignacio Camacho in Football Manager
Aan het begin van een nieuw spel in FM is Camacho al geen slechte verdedigende middenvelder. Hij kan behoorlijk goed koppen en een mannetje dekken, en heeft bovendien een prima tackle in huis. Tevens heeft hij al een aardige balaanname en kan hij goed passen. Mentaal is deze jongen nu al erg goed. Zo goed zelfs, dat hij waarschijnlijk beter is dan teamgenoten van tien jaar ouder. Ignacio is een echte teamspeler en hij speelt bovendien met erg veel lef. Ook heeft hij erg veel invloed op een team, en is zijn inzet super te noemen. Deze kwaliteiten maken hem geschikt voor een rol als aanvoerder. Ook fysiek is er niets op deze jongen aan te merken. De rechtspoot is niet te langzaam en hij is sterk genoeg om zijn tegenstander van de bal af te zetten. Daarnaast heeft hij een prima conditie en uithoudingsvermogen. Voor een negentienjarige speler is hij dus eigenlijk al redelijk compleet. Een basisplaats bij Atletico is, gezien de concurrentie, misschien nog wat te vroeg, maar binnen een paar jaar zal hij die rol makkelijk aankunnen.
De waarde van het Spaanse talent ligt nog niet schrikbarend hoog: slechts 1,3 miljoen euro. Voor een bedrag tussen de drie en vijf miljoen euro moet hij te halen zijn, mits je een club bent waar het niveau minstens net zo hoog ligt als bij Atletico Madrid. Waarschijnlijk zal hij rond de tienduizend euro per week aan salaris vragen. Zijn contract loopt pas in de zomer van 2010 af, dus als je daarop gaat wachten, ben je waarschijnlijk al te laat. Er zijn namelijk meer clubs die dit talent willen strikken. Je kunt er dus beter maar snel bij zijn en wat geld in hem investeren, want over een aantal jaar is hij dat geld dubbel en dwars waard.
 Camacho aan het begin van het spel Camacho op zijn topLezers hebben 9 reacties achtergelaten.  1. PSV, In FM2009 was ie veel beter! 2. denny, Héérlijke speler 3. nelson, standaard aankoop voor de toekomstt!! 4. talent, Heb hem gratis met ajax aangetrokken en is een zekerheidje ! 5. sam, Heerlijke speler, Cleber Santana is bij mij 3-4 maanden gebleseerd en Camacho doet het prima als vervanger! 6. RTopper, Na de 1ste jaar vice aanvoerder en 2 jaar later me aanvoeder en heeft me geholpen om eindelijks de mooie beker vast tehouden met de  grote oren. HELD! 7. Stefan, Meeste spelers waar in FM2009 beter
FM2010 telt ook nog maar 6 -10 talenten
en dat was in 2009 het dubbele 8. Ewoud, Gratis op te halen na het eerste seizoen... 9. Ray, Heb hem direct aan het begin van het spel bij Lyon gehaald. Na 3 jaar was hij mijn beste speler en nu in mijn 6de seizoen is hij met spelers als Flamini, Las Diarra en Diaby in de selectie nog steeds de beste VM. Pakt alleen veel kaarten, verder is alles geweldig. |
FM 2008 
