‘Alberto!’ galmt het door de dug-out. Ancelotti roept zijn naam. Hij weet wat dat betekent. Meteen springt hij op en begint hij aan zijn warming-up. Na zo’n vijf minuten langs de lijn gerent te hebben, roept de trainer van AC Milan hem bij zich. Als hij zich van zijn trainingspak heeft ontdaan, vertelt de trainer wat er van hem verwacht wordt. Na ruim een uur komt Serginho naar de kant en wenst Paloschi succes. Zodra het spel, na de wissel, hervat wordt, stuitert de bal over de verdediging van Siena heen. Paloschi is de eerste die reageert. Op de rand van het strafschopgebied neemt hij de volley in een keer op zijn wreef. Tot ieders verbazing verdwijnt de bal in de verre hoek, buiten het bereik van de keeper. Na slechts achttien seconden in het eerste elftal van Milan gespeeld te hebben, heeft de Italiaan al een goal achter zijn naam!
Toen de kruiddampen van oud en nieuw net waren opgetrokken, kwam de kleine Alberto ter wereld. Hij werd namelijk op 4 januari 1990 in Chiari, een klein plaatsje in het noorden van Italië, geboren. In zijn jeugd voetbalde hij al veel op straat. Altijd wilde hij in de spits staan, want scoren was zijn grootste passie. De liefde voor het nabijgelegen AC Milan kreeg hij in zijn opvoeding al mee van zijn ouders. Toen hij oud genoeg was, ging hij voetballen bij de plaatselijke vereniging waar hij zich erg goed en snel ontwikkelde. Al snel had AC Milan het talent van het jochie in de gaten, en gezien zijn grootse liefde voor de club uit Milaan was zijn beslissing snel gemaakt. Hij vertrok naar één van de grootste clubs van de wereld. Een groot deel van zijn jeugd bracht de jonge spits door op het oefencomplex van Rossoneri. Hij was enorm gedreven en wilde erg graag beter worden. ‘Ooit wil ik schitteren in San Siro’ was zijn motto. Hij doorliep een groot deel van de jeugdteams bij de Milanezen en kwam uiteindelijk ook in het reserveteam. Keer op keer was hij de leider in de aanval en scoorde hij heel wat goals. Toen hij een aantal interlands voor Italiaanse jeugdteams achter zijn naam had staan en inmiddels rijp genoeg was voor het eerste elftal, haalde Carlo Ancelotti hem naar de A-selectie.  Vlak voor de jaarwisseling maakte Alberto zijn debuut voor Rossoneri. Op 20 december 2007 mocht hij namelijk in de basis starten. Het vertrouwen van de trainer bekroonde hij meteen door in de wedstrijd tegen Catania te scoren. Ook in de return, ruim twee weken later, scoorde hij een belangrijke goal. Hierdoor had hij een groot aandeel in het doorgaan naar de volgende ronde van de Coppa Italia. Een kleine maand later maakte de Italiaanse spits ook zijn debuut in de Serie A. In de wedstrijd tegen Siena kwam hij als vervanger voor Serghino en scoorde hij een fraaie en belangrijke goal toen hij slechts achttien seconden in het veld stond. In heel Europa wisten de voetbalkenners meteen wie hij was, Alberto Paloschi had definitief zijn visitekaartje afgegeven. Ondanks dat hij aantal keer tot spelen kwam en zelfs nog een keer wist te scoren, gaf hij in de zomer van 2008 aan dat hij zijn geluk ergens anders wilde beproeven. Het liefst met een uitleenbeurt, want zijn liefde voor Milan was zeker nog niet verdwenen. Door de komst van Ronaldinho slonken de speelkansen van het talent echter enorm en om zijn ontwikkeling niet te remmen, maakte hij de verstandige keus door te kiezen voor een uitleenbeurt. Zo gezegd, zo gedaan, want op 27 augustus vertrok hij op uitleenbasis richting Parma, dat destijds uitkwam in de Serie B. De pas achttienjarige spits was dat seizoen al een zeer belangrijke schakel in het elftal van Parma. In de 39 wedstrijden die hij speelde, scoorde hij maarliefst twaalf keer en mede daardoor was het team na een jaar afwezigheid weer terug te vinden in de Serie A. Omdat Parma zeer tevreden was over de spits en hij daar zelf nog veel kon leren, stemden beide clubs in met het verlengen van de uitleenbeurt. Parma werd zelfs mede-eigenaar van de Italiaan. Hierdoor speelt Paloschi ook komend seizoen met het shirt van Parma om zijn schouders. Ook speelde Alberto vanaf zijn zestiende in een nationaal elftal. Voor Italië onder de zeventien jaar speelde hij negen wedstrijden waarin hij vier keer tot scoren kwam. Toen hij te oud was om in dit elftal te spelen, schoof hij door naar Italië onder de negentien. Met dit team ging hij ook naar het EK voor spelers onder de negentien in Tsjechië. Mede door twee doelpunten van hem ging zijn team met zilver naar huis. In totaal speelde hij elf wedstrijden voor dit team waarin hij vier keer scoorde. In 2008 doorliep hij het team voor spelers onder de twintig jaar en stroomde hij direct door naar Jong Italië, het team met spelers die niet ouder dan 21 zijn. Ook voor dit team kwam hij al drie keer aan spelen toe en wist hij een keer het doel te vinden. Gezien de huidige crisis bij het Italiaanse nationale team en de fans die verjonging van dat elftal eisen, zal het ongetwijfeld niet lang meer duren voordat Alberto ook in dat team te bewonderen is. Naam: Alberto Paloschi Nationaliteit: Italiaanse Positie: Spits Lengte: 175 cm Gewicht: 68 kg Huidige club: Parma (uitgeleend door AC Milan) Vorige club: Juventus Geboortedatum: 4 januari 1990 Leeftijd: 19 jaar Geboorteplaats: Chiari Rugnummer: 43 Alberto Paloschi in Football Manager 2010 Waar Milan trainer Leonardo nog wel eens wil klagen over zijn voorhoede lijkt Milan met Alberto toch een klein pareltje in huis te hebben. Ondanks het feit dat hij gedeeld wordt samen met Parma heeft Milan toch vaak de betere papieren om Paloschi aan te trekken en niet ten onrechte. De rappe Italiaan is beweeglijk, geeft niet op en ook conditioneel zit het wel goed. Tel daarbij op zijn uitmuntende beweging zonder bal, zelfbeheersing, anticipatie en zijn vermogen om een bal af te werken en je hebt een wereldspits in huis. Alberto is dan wel wat klein, maar in combinatie met een wat sterkere spits heb je een heerlijk duo. Ben je zelf geen Milan of Parma? Dan zul je flink in de buidel moeten tasten voor dit jonge talent. Milan ziet in dat hij een groot talent is en ook Parma weet niet beter dan dat de jongen over een flinke dosis potentieel beschikt wat hem tot een wereldtopper kan maken. Alberto Paloschi is de ideale toevoeging voor iedere voorhoede, maar kan je wat afschrikken door zijn hoge prijskaartje. Vergeet echter niet dat hij elke cent waard is! Alberto in 2009
Alberto in 2014 Lezers hebben 15 reacties achtergelaten. 1. eXistenZ, Goeie speler, maar wereldtopper is toch wel wat overdreven 2. Joost, stoer 3. renkie, Leuke speler voor subtop 4. frankkieboyyy, had hem met Ajax voor 8,5 miljoen gehaald, echt toppertjee! 5. Ruben, Bij mij in de game ( AC MILAN ) 2010 , is hij al beter dan op deze screen. Dus ook voor de echte top wordt hij geweldig 6. JayMee, Super die spelersgidsen! 7. raul, zeker een topper,
is nu (23j) rond de 11 mil waard, alle grote clubs willen hem hebben bideingen van 20 mil en zelfs van 26 mil gehad, niet verkocht want hij scoort elke wedstrijd 8. Martijn, Een spelers waarin je moet infesteren! Hij wordt vanaf 2012/2013 een echt vast waarde bij mij! (Sampdoria)  9. joel, had um bij fm 09 voor 2.8 mil gekocht en na 2 seizoenen 15 verkocht  10. John, Geloof mij, deze spits is werelds. Heb hem samen met Jan Manz(een nog groter talent) in de spits bij AS Roma, samen zijn ze in 34 wedstrijden goed voor 58 doelpunten  11. Stann!, @ john vindt je dat al goed kadlec legt er wel 35 in zelf en balotelli legde er ook 27 in duszzz (Maar dit is wel bij Bayern Munchen! 12. Pascal Dekkers, Paloschi is een geweldige afmaker. Ik heb hem gekocht met Fiorentina en naast Gilardino (target man) opgesteld. In het tweede seizoen heb ik Paloschi naast Macheda opgesteld en hij scoorde aan de lopende band. Het enige probleem is dat aan het begin van het spel hij eigendom is van 2 clubs waardoor hij +/- GBP 20 mln kost. 13. ciano, paloschi is bij mij een grote man, ik moest hem kopen voor 11 miljoen bij ac Milan. maar hij laat keer op keer zien dat hij het geld waard is hij scoorde tot nu toe 15 keer 14. feruz, Pato is 10x beter.
ik kocht in seizoen 2013/14 Pato bij Chelsea en scoorde 34 competitie doelpunten in 36 wedstrijden
en ik kocht hem in seizoen 2015/16 bij internazionale en scoorde 1e seizoen 37 competitie doelpunten en 2e seizoen (2016/17) 39 competitie doelpunten. dat is pas een magische spits 15. ballie, minimaal elke wedstrijd een goal, winnende tegen ac milaan (ik fiorentina). toppertje hoor |