Omdat de TomTom had aangekondigd dat de rit vanaf Amsterdam ongeveer drie kwartier zou duren, waren CoxaNL en Jeffrey. om 14.00 uur weggereden vanaf Diemen-Zuid, waar ze afgesproken hadden. Een half uur later stonden ze, ondanks een twee minuten durend uitstapje op de parkeerplaats van de Makro, al midden in het centrum van Houten. Er zat niets anders op dan de boel onveilig te maken. Na geparkeerd te hebben in een garage, waar het printpapier op was en dus niet betaald hoefde te worden, besloten de twee hoofdstedelingen maar wat drinken te gaan halen. Langs de lokale hangjongeren die in het trappenhuis flink aan het bier zaten, doken ze een hypermoderne C1000 met kassa’s zonder caissières in. Na de flessen weer in de auto te hebben achtergelaten en een tussenstop bij de lokale bakker gemaakt te hebben, ging de missie door naar spoor 2 van het indrukwekkende bouwwerk dat het Houtense treinstation is. Na een kwartiertje stopte een trein waar verschillende mensen uit kwamen, waaronder een drietal dat wel van MU af moest komen. Een goede tien minuten later was ook contact gelegd met Thomas, Revision en Timpy00 en kon de dag beginnen.

In twee groepen zouden we naar het huis van Thomas gaan, maar onderweg naar de auto belde de grote baas zelf met een missie. “Jullie moeten even drinken, vlees en groente halen.” Jeffrey. en CoxaNL waren natuurlijk inmiddels al echte locals geworden en kende het Houtense centrum op hun duimpje. Ze doken dezelfde geavanceerde C1000 in en overlegden kort. Broodjes, hamburgers en een paar flessen drinken. Bovendien een krop sla om blaadjes van af te rukken voor de broodjes hamburger, en wat tomaatjes voor bovenop de hamburger. Perfect. Na weer betaald te hebben met het super-de-luxe scansysteem ging het dan echt richting het MU hoofdkwartier. Via een rondweg en langs een paar grote voetbalvelden, doken we een smal weggetje op. Links en rechts sloten, gevuld met piranha’s die iedereen op zouden slokken die er aan zou denken het terrein van MU Central Command binnen te dringen. Met hulp van Thomas’ wachtwoord op afstand gingen de grote poorten van het bolwerk voor ons open en reden we door de imposante poorten het rijk binnen.

Er werd besloten dat we de vergadering moesten beginnen met wat fysieke oefeningen. Een plan om op het sportcomplex van Thomas een wedstrijd te beginnen tussen Ajacieden en niet-Ajacieden leidde tot een oneerlijke verdeling. Natuurlijk waren het de geboren Amsterdammers die overliepen naar de niet-Ajacieden. Het bleek geen slechte keus. Na een gelijk begin kwamen Thomas, Ho0det, Jeffrey. en CoxaNL in hun element en liepen ze uit naar een grote voorsprong. Waar het andere team vaak met mooie acties en bewegingen het publiek in vervoering wisten te brengen, waren het de accurate passes en uitzonderlijk positiespel van het team van de grote leider die de doorslag gaven. Jeffrey. werkte als Gabri, maar stortte daardoor ook elke vijf minuten ter aarde met kramp. Assistenkoning Ho0det wist zich op linksbuiten constant vrij te lopen en kon altijd terugleggen op een inkomende medespeler, die vervolgens de bal alleen nog maar in hoefde te tikken. De tegenstanders gaven zich echter niet gewonnen. Vroeg in de wedstrijd hadden Maarten., Timpy00 en Revision al gescoord en nu het team van Thomas met de grote voorsprong wat concentratie begon te verliezen, zagen zij hun kans schoon. Een actie van Timpy00 werd vakkundig gestopt door CoxaNL, die al een doelpunt of twee op zijn naam had staan, maar bij het uitverdedigen ging het mis. Met een schijnbeweging van het hoofd, weg van het doel, legde hij vriend en vijand in de luren. Een hard schot met buitenkant rechts, bedoeld om uit de gevarenzone te komen, verdween met effect precies tussen de twee palen van zijn eigen doel. Het was wellicht het mooiste doelpunt van de dag.